Mezarlıktaki Vaveyla
Soğuk bilinmezliğin içinde
Kopan büyük vaveyla
Kime ait bilinmez
Yankılanır karanlıkta
Gizemli ölüm meleği
Doldurur kadehleri sırayla
Zehir olduğunu bilmeden
İçerler kana kana
Sorarlar karanlığa
“Kimdir bu ölüler?”
“Onlar zifirin bile örtemediği,”
“Yaralı ve kırık kalpler.”
“Onlarki kanadı kırık”
“Birer kuştular adeta”
“Şimdi ise masum ruhları,”
“Hapsedilmiş birer mezara”
müthiş olmuşşş bayıldım nehiiirr
müthiş olmuşşş bayıldım nehiiirr!!
Ne güzel bir şiir bu! Hüzünlü ama derin anlamlar taşıyan, duygulara dokunan bir metin olmuş. Özellikle “Onlar zifirin bile örtemediği, yaralı ve kırık kalpler.” dizesi çok etkileyici; acının ve umutsuzluğun karanlıktan bile güçlü olduğunu vurguluyor.