OZANIN YOLCULUĞU
Umudunu, sevgisini
Yaşadığı acı verdi ona.
Uzun ince yollara,
Çıktı halk ozanı olmaya.
10. Yıl için ,
Yazdı Atama bir destan.
Düştü yollara Sivas’tan
Umutla yürüdü bu ozan.
Atam’a gitmekti emeli,
İçinde bir sevgi seli,
Ama yoktu tanışma kısmeti,
Eve dönüştü tek çaresi.
Bir mart ayında ,
Yine yollarda,
Hastalık yakaladı onu.
Kavuştu kara toprağına.
Özü sözü insan,
Hayat sevgisi vatan,
Yaşadığı acıdır Veysel’i Aşık yapan.
Onun unutulmamasını sağlayan.