625.GÜN
Bu şiir, hakları ellerinden alınan, gece gündüz çalıştırılan, sesleri bastırılan insanların; yani kölelerin çığlıklarını duyacağız.
625,625. Günüm burada
Boynuma vurulmuş zincir, elimde kazma
Kavurucu güneşin altında
Bakıyorum, kazma salladığım toprağa
625,625. Günüm burada
Elimde bir kuru ekmek, dalmışım uzaklara
Kan donduran çığlıklarla
Anlıyorum, hayal kurmak günah bana
626,625. Günüm burada
Önümde bir belge, ellerimde kelepçe
Başımı eğiyorlar kütüğe
Bakıyorum, son bir umut gözlerine